Anam-babam-ben

İlk hatırladığım şey bir çift göz…

Gülümseyen yüz..

Hala burnumda tüten ıtırlı ten kokusu..

Şimdi biliyorum, bunlar belleğime işlemiş,

Anamın beden dokusu.

Her şeyde onun gözlerinden,

Her fısıltıda onun sözlerinden bir şeyler ararım.

O şimdi koca bir çınar olmuş üstümde,

Gölgesinde huzurlu ve bahtiyarım.

Kaybetti yıllar önce yavuklusunu, yani Babamı..

Bir gün olsun düşünmedi başka bir adamı..

“Ben ihanet edemem hatıralarıma,

Düşünemem bile..

Siz varsınız bu yeter bana..”

Ne büyük vefaydı bu, şimdi anladım,

Kırkıncı gün koca arayanları görünce..

Hayat bu olsa gerek anam;

Anıları unutmadan,

Haramı tatmadan,

Bekleyeni aldatmadan,

Ona ulaşmak..

Sen gitmeyeceksin de kim gidecek Cennet denilen yere?

Sen bir meleksin farkında olmasan bile..

Tanrı seni atacak kuş tüyü otağına,

Ulaştıracak mekanı belli Babamın yanına..

Benden önce gidersen haber ver sebeb-i canıma,

Seninle beklesin beni,

Aynı yerde buluşalım,

Kavuşayım doyamadığım çocukluk yıllarıma..

Bir yanımda sen, bir yanımda babam..

O zaman bak keyfime…

Dünya denilen yalancıya nanik yapayım

Uzanınca kollarınıza..

22.04.2009-Mersin

Av. Tufan Kurt