Şiir • Bilinmiyor

Amin

Yazar / Şair

Nurullah Umut
person

Camdaki buğuyu silmeye geldim

Perdeler ardını görmeye geldim

Hak’kı hakikâti bilmeye geldim

No’lur ellerim boş, gönderme beni

Sinemde onulmaz derin yarayla

Alnıma kazınmış bahtım karayla

Atam,dedem,babam, geldik sırayla

No’lur ellerim boş, gönderme beni.

Huzur sağda olsun, korkular solda

Sen bizden razı, sevgilin bir kolda

Can ektik bak sana geldik, bu yolda

No’lur ellerim boş, gönderme beni

Çıplağız kaldık, üşüdük bizi sar

Gözlerde yaş, kalblerde aşk şarkın var

Sen O’sun ki, fanilerden farkın var

No’lur ellerim boş, gönderme beni

"Camdaki buğuyu silmeye geldim"

Koşmaktan yoruldum, nefes nefese

Takıldım ağlara, düştüm kafese

İmdat eyle, meded diyen bu sese

No’lur ellerim boş, gönderme beni

Sırtlansa yükümü, taşımaz dağlar

Yaş kırk, içimdeyse bir sâbi ağlar

Prangalar değil, bir sözün bağlar

No’lur ellerim boş, gönderme beni

Sorsan ki ne getirdin, ne derim

Bir zerre değildir, katında yerim

Râhman sensin, Râhim sensin, SEN kerim

No’lur ellerim boş, gönderme beni…

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...