Ama... Sen Gittin.

Seslenseydin ardım sıra,

Bir haykırsaydın! ...

Dokunabilirdim çığlıklarına...

Hissedebilirdim duygularını

Konuşabilirdim hayalinle

Tutabilirdim düşlerini ellerimle…

Kucaklayabilirdim seni

Saygı buketli, sevgi kokulu

Büsbütün benliğimle....

Sen gittin!

Sarabilirdim yaralarını

Yan etkisi olmayan merhemle.

Susturabilirdim gözyaşlarını

Mavi gülümsemeyle,

Akmaya hazır gözyaşlarımla!

Dindirebilirdim kalp sancılarını

Sancılı kalbimi verip

Sen gittin!

İlham verir miydi sözlerim bilmem?

Ama yatıştırabilirdim korkularını

Korkulu yüreğimden sızan

Reçetesiz bir teselli ile.

Sen gittin!

Sevebilirdim seni sorgusuz, sualsiz

Pencerenin isli camında,

Sigaramın dumanında,

Sol kulağımın yanında

Görebilirdim.

Görebilirdim baktığım her yerde.

Sen gittin!

Tek seni sevdim sevgilim

Koy bu hayat senin olsun

Kararı ben vereceksem

Seni öldürmek niye?

Hiç vakit kaybetmeden

Yanına geleceğim

Ve ben seni sevgilim

Ömrümce seveceğim.

Zülfikar Yapar Kaleli