Ama Ellerim

Öyleyim işte

Hep bildiğin gibi…

Efkâr denen o yerde,

Yaşamaktayım halen…

Mevsim de aynı mevsim,

Niye hiç değişmez ki bilemem...

Yalnız

Dudaklarım bilir yazı,

Ha bir de yüreğim!

Öyle utanmaz bir vakitte

Nedenini bilmem bilemem de,

Ve ansızın can bulur ismin dudağımda...

Ve sen

Volkan olmuşsundur o an,

Alevlerin dudaklarımdan boynuma,

Oradan da yüreğime akarken,

Ansızın mevsim dönmüştür yaza...

Ama ellerim

Onlar hep aynı

Ne yaz bilirler ne bahar,

Bildikleri tek şey karlı sonbahar...

ZUHAL ERASLAN