Aldım Elime Sazı Yazdım Bir Kara Yazı (1)

Dedim:

Dumanlıdır bu gözlerim dumanlı,

Bir kız sevdim uzaklardan selamlı.

Bir kelebek, baldan tatlı kelamlı

Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedin:

Dumanlıymış neden gözün dumanlı

Sevme beni, değilim ben selamlı

Ne kelebek, ne sözlerim kelamlı

Aşık olma a Erdener sen bana.

Dedim:

Yaza yaza kalem bitmez, ben bittim.

Korsuz odda duman tütmez, ben tüttüm.

Revan oldum aşk yoluna uz gittim,

Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedin:

İstersen yaz, ister yazma, bana ne.

İster kor ol, ister duman bana ne.

İster gitme aşk yoluna bana ne

Aşık olma a Erdener sen bana.

Dedim:

Kara kara karardı bak ocağım,

Sevgi bekler, seni bekler kucağım.

Sana yakın aşk olunca bucağım

Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedin:

Kara ocak alsın seni götürsün

Beklemesin beni sakın kucağın

Bana yakın olmasın hiç bucağın

Aşık olma a Erdener sen bana.

Dedim:

Seven der ki, “yüreciğim kül olmuş,

Ahu gibi sevgiliye kul olmuş,

Karakışta kuruyan bir gül olmuş.”

Aşık oldum a güzel kız ben sana.

Dedin:

Senin yanan o yüreğin bir dursa

Gözün dönse, gönlün hepten kudursa

Senin olmam, zaman aniden dursa

Aşık olma a Erdener sen bana.

Muhip Erdener SOYDAN

15 Ocak 1963