Aldanıp Yandıysa Bir Kere Kibrit

Değil mi ki,

İnce bir derde tutulunca bulutları ,

Hatırsız kahveler içer gökyüzü kederinden

Sızısı kasatura diye sislenen gözleriyle kimi dükkancı

Değil mi ki, kimi durgun bir saat gibi zamana meteliksiz müşteri çıkıp

Doludizgin gümüş bir ay masalıyken

Sebepsiz eli boşa çıkmışcasına ışığa kırılınca şafaklar

Birdenbire hiç umulmadık ve birden bire

Ez be ez ünsüz harflerle

Kırık dalların ömrüne uzanıp,

Sonbahar eşiğinde yüreğini değirmenlere öğüterek elmadan bu yana ne varsa

Değil mi ki, benzi baygın atar ufku sabahın

Değil mi ki, o anda işin rengi iyiden iyiye değişir

Ve en düşük yoğunluklu ihtimallerle hardal sarısı ne yandasına

Kütük düşer, künye silinir misketin

Kapıların sürgüsü selamsıza çekildiği gıyabına ıssız ve bulanık

Uçurtmaların göçmen gezdiği düşleri

Bilen kim ,

Bilmeyen kim ? Öksüz dillere kundaksız

Eğer frenleri sökülmüş bir yolsuzluğun başaşağısına doğru

Toprak,

Eğer oturduğu yerden usul usul soğudukça

Değil mi ki, parke taşları arasına sıkışmış kalmış çocuk oyunlarına dalan

Topaç çevirmesine bakmadan ciklet sakızından çıkma kentlerin

Değil mi ki, okumuş da bitirmiştir

Solmuşlarına uykuya dalan çiçeklerin bütün bültenlerini

Aldanıp yandığına kibrit?

Kibrit ki, kendi üstüne çöken akşamlar kadar yıldızlarda kayarak

Değil mi ki, kar çamur demeden yabancı gelecekleri

Yitik adımlarıyla arşınlayan

Numarasına yenik düştüğünden beri cizgi resimli foto romana

Hangi kılıç darbesiyle yenilmiş kar ve çamur demeden

Değil mi ki??

Kökünü kazımak iflahını külliyen kurutmak içinmiş

En yalın,

En haddi sınırsız

Hayatın fedasına en çıplak buruk elbiselerini giyip hüznün

Akordunu zaman öldürmelere kuran telden tele diken ;

Yüksek gerilimli volümün

Seyfi Karaca..Ocak / 10