Alaturkik Frengi

Öyle yani..

Ben elleri hayat toprağında neşir haşır bağban

Diktiğim baktığm asmalardan filizleri bahar olmuş dal yaprak

Ben akılalmaz güzellikleriyle yetişsin diye gece düşlerinden büyüyen

Sabahım..

Uykumu kara zindanlarda mahpus koyup

ve yorgunluklarıma nice uzakmış demeden

tülaçan şafak sökümleriyle birlikte dengine getirip günü güneşi

Akrep gardiyanlarıdır ellerinden kurtardığım aşkla birlik olup gelen

Ben günü özlenilesi mevsimleri yayarak bütün gönülleşen demdeki zamana

Sen tutturmuş..

Bilmem ne virgül

Noktalı mı olsun muş noktasız mı şöhretsiz ünlem...

Derine dalsın mıymış laf ebeleşkeşi

Yüzden mi sıyırıp gitsinmiş tırnak işareti saklı gizli iz...

Yani niye benim gibi konuş muyorsun..?

Ya da ben varken benim kavrama havzalarımın mıntıkası dışındasın

Anlamadığım takipsiz izlerde benden izinsiz geziyorsun...Niye ?

Saklı emirvakilikle

Ben diyorum al sana ekip biçtiğim bahçe bahar ve koskoca hayat

Sen tutmuş bindallar içinde bir çiçeğe

Ve çiçekteki kendi keyfince güneşlenen goncaya

Niye bu virgül burda böyle yan gelmiş yatmış diye

Alaturkik-frengi işi güzelliğin tabiyatını

şairanlık adına dizgine getirmeye güya

Bence hiç elleme bozarsın

Eğer aşkın yatağıysa içinde dönüp ağdığım

İlişme ne harcındır ne de haddin

... dağınıklığı namıma kalsın...

Seyfi Karaca.....Ocak / 11