Akşam Balığın Karnında Bekliyor

Bir yağmurla çıkıyor rıhtımına

sıkıntının, büyük kayıkların

dönüşünü gözlüyordu,

akşam balığın karnında bekliyor.

Fitili tütüyordu servilerin

ve yazılar dallar arasında.

Mahallenin deniz koktuğu

kamburun atla dolaştığı

saatlerin saatlere benzediği

bir günde bekliyordu

insanların dönmesini oraya

oysa bir delik kalıyordu

yerinde umutların, kara bir yelken

yarını olmayan iskelede.

Mevsim, tonozların altından

geçerek basıyordu toprağa,

çöp yığınları leşler

yeni sözcükler otta ve yaprakta

yabancı bir kıpırtı ruhumuzda.

Bir tüy düşüyordu suya

karayelin dişlerinden geçirdiği.

Akşam balığın karnında bekliyor.