Akrep Çıngırakları Altında

Siz olmasanız siz

Cana yetkin yongalarında kış kıyametleri bahçelenen

hüzün çiçekleriyle ömrünü kış buzaynalarında avuta avuta

Ben kendi olan siz

Ne işim vardı yokluğuğunuza kalacağım herhangisinde dünyanın ?

Siz olmasanız sanki boşu boşuna doğup batacak güneşten kime ne kim ;

Kendini kalabalık seslere çalan piyanodan

Camlara çerçevelenmiş konser saatli ayazdan

Çekmecelerde insanını unutmuş takıp takıştırmalardan

Saksıdaki gülün dudağındaki ruj lekesinden

Okşanıp öpülmeyen ortalıklarda savrulup süprülen rüzgarlar gibi

Çocukluğunu sonsuz terketmiş insanlıklardan

Siz olmasaydınız nereye koyardım yağmur ıslaklığı

Bulutlara bulanmış tenha gölgelerimi ?

Kime giderdim her gün batımı kızıllarında yanarken küskün dem

Kor alevleri kime derdim her damlayan sızı sesinde içimdeki

Neye susardım dupduru gözelerden akışan dertli pınarları ?

Çekilen her ayak sesinde gurbet sokaklarında

Siz olmasaydınız bu keder sofrası ortaklarımın

Güzel kardeşlerim siz olmasaydınız azgın ağrıda açık yarada

Bu sarp kaçaklarda yayan üryan olmasaydınız siz

Şu göç kuşları olmasa, şu kara toprağın bahtı bize benzemese

Karlı sıradağlar olmasa ve su çiçekleri

Ne işm vardı şu durmaksızın yurtsuzdan yurtsuza ginden trenler

Bizi ıslıklayıp götüren kervanlar bizden göçüp gene bize olmasa ?

Aynı yolcularım...

Yüzünde solgun çiçekler okunan siz ben siz...

Ben siz siz

Kimi seslenir kimi çağırırdı can yuvasından bize yanan türküleştiğimiz

Yakınlığınız bahar

Öksüz gülüşleriniz yaz

Sonbahar kış olmasa üzüncün diyarı

Ve sevinci olmasa, buhurunda özlen tüten kahvemiz hatırın

Ne işim vardı yarına sözü olan sılamız,

Kalbimiz bir ve beraber olmasa..?

Sazımız bir olmasa sevgi yoğuran ırgat gönlümüz bir olmasa

Ne işim vardı benim şu...

Her saati insan kıtlığına çalan

Akrep çıngırakları altında..?

Seyfi Karaca........Mart / 11