Akardiyon Lehceleri

Geliyor gidiyor dörtmevsimler cagi dünyayi aktarip dönderen rampadan

Bir usul ses…

Duydugu yankiya delirircesine kulak asarak etrafini fisildanan

Bir yüze ilisen gözleriyle dalda cagla döken gözacmis ciceklerin yavrubalasi

Baharlar gelip gidiyor ve ask erbabidir ki

Bütün islerinin arasinda kendine zaman ayiracak kadar cayiri cimeni dünyasindan bilip

Acan solan bütün yeryüzü degisimlerini birlikte gezip soluyarak

Atilmis yorgunluklardan taptaze ve dupduru sakinlikler durulayip arindirarak

Görüs mesafesi daima hayata yakin

Delisini bagir yarasindan yuyan akardiyon lehceleri gibi dillerle ask ile sarhos

Nergisler kadar nazli

Gökyüzü incileri kadar billur

Berrak…

Gönül aynasinda kalbini sarmas dolas divaneler kadar tertemiz

Kendini özledigi güzelikler icinde bulmakla doyumsuz sofralarin damak tadiyla

Dünya

Güzel dünya serilir eteklere toplanir doruklardan yagmur günes kar ile

Topragi insan olan misafir handan

Konar göcerligi bir avuc gönül kavurgasi kadar ömür yolculuklarindan

Sevdim sevildim diyesi kadar, kalp bagliligi sevda sadakatinden

Seyfi Karaca…………Ekim / 12