Ahdedip İnsana

Bir ahdım vardı o da insan

İnsan olmaya

Kaç sularıydı zamanın katarlandım yükümü erden

Erkenden günümle birlikte doğduğum

Ilık bir heves esiyordu havanın yüzünde güneş adlı

Ilgıııın mı ılgın bir nefes, nefesi içinde kendi insan

Gözleri bağlı körebeler oyununda tomurcukluğuyla o çıplak

El ayak yokluyordu seyyah güzergahında binitsiz bir eğimden

Çimlere çimenlere basarak eylül yağmurları bir hesaba göre göçmen

Bir hesaba göre çılgın cevlan

Su sesine kanarak pembe boyalı hayale

İçini boşaltan bulutlar zamana yukarı akarak bir hesaba göre

Ateş hattı kül-duman

Nem varsa öyle yüreklenip ahşap kahverengisini,

Tanyeri kızıllarını,

Gam yükü bavulları kilitsiz

Diyorsam ki doğmamda bir,

Göçmemde bir,

Ayrılıktan vuslatttan ne varsa sarıp sarmalayıp uğruma düşen yollara

Diyorsam ki sevmem de bir,

Sevdalanmamda bir,

Bahar-sonbahar her vardığım gurbette bir

Sıla da bir her kavuştuğum hasretten

Diyorsam uslum da bir delim de çünkü el hak....!

Yaman mı yaman sevmişim

O güzellikle dirim ölüm sonsuzluğa bir olup

Ne güzel etmişim de sana mahsus aşksın demişim....

İyi ki doğmuşum ve güzeli daha güzel görüp

Bir ahdım var dı ki bu gezgin devranın

Divanesi olmuşum...

Seyfi karaca...........Nisan / 11