Ah Ekin !

Ne vakit sızlarsa döşün

Davrandığın yer yalnızlığın kutup başıdır

Yıldızlar alımlısı gök kayımlarıyla karaların rengini

Kırıldığı kalpler bucağında beyaza bulayan

Ve bir yol tutunmak istersin

Sebepli sebepsizine bakmaksızın geç vaktin

İnsana gitmeyi dileyen ve diyeceksin ki

Ne yazı ne söz gücü kifayetsiz kalanla

Yığıldığın yorgundan kalbine yikinip diyeceksin ki

Lokmanım çarem

Ekmeğim..

Harmanım...

Güzel aşk sen ne büyük ve çokmuşsun

Ayrıl-kavuşlarıyla şu zamanı kendi gücünle çevirdiğin değirmende

Su senden

Zahmet senden

Nöbet senden

Saat senden,

Devriye devriye gezen ol görüşler senden, sanat senden,

....... zuhur senden,...

Bu topraklar buralarda bazı bahar bazı yaz

Bu bulutlar burda bazı yağmur, bazı kar

Kirazlar kaysılar bazı alaca, bazı çağla gül karanfilleriyle hanımelleri

Bu güneş doğup battıkca burda

Ekin ekin insana gitmeyi dilediğin

Ah ekin....!

Seyfi Karaca .......Mayıs / 11