Ağlarım Ben

Sensizlik tokadını atarken yüreğime

Perde olur gözlerin, iner gözlerime

Düşünürken o masum gülümseyişini,

Tutamam kendimi inan, umutsuzluğuma ağlarım ben...

Yıldızlarımla başbaşa kaldığımda

Gökyüzüne çizerim gözlerini

Dalarken o sonsuz, uçsuz bucaksın yeşilime,

Tutamam kendimi inan, rüyalarıma ağlarım ben...

“Gel!” deyişini duyarım uzak hayallerden

Beni seveceğini düşünürüm bir an

Kurarken gerçek olmayacağını bildiğim hayaller,

Tutamam kendimi inan, çaresizliğime ağlarım ben...