Ağaç

Nasıl ağaç deyip geçeyim sana

Baharın çocuğu

Toprağın duasısın

Dallarını kestik

Yeşilliğini kesemedik

Bahar senin içinde ağaç

Ağaçların sevdaları içimde ağaç...

Dağ-taş elinde

Taşa geçer sözün

İçinde ne var ağaç senin

Saz olursun söz olursun

Öpülesi ellerde

Defter olursun

Kalem olursun...

Kışa katlanırsın

Yaza katlanırsın

İçinde nasıl bir aşk var ağaç senin...

Duada mı dalların

Bulut gelir çağrına

Ateş mi düştü bağrına

Nasıl bir duan var ağaç senin

“ağaç” deyip nasıl geçeyim sana

Ey ağaç

Keşke sana benzeseydim

Gurbet gurbet gezdirmiş beni

Eli sopalı bir hayat...

Ateş görür kaçmaz ağaçlar

Conkbayırında askerler gibi

Ağaçlar gibi büyüsem göklere

Ağaçlar gibi sarılsam toprağa

Ağaçlar devrilir köprü olur...

Baharda yeşermek hakkı ağaçların.

Gölgesinde yeşermiş bir tarih

Gölgesinde yeşermiş sevdalar

Ağaçların sevdalı yüreği en yeşil yanımız

Ağaç tecelligah-ı ilahi olur Musaya

Ağaçlar dünyanın şehadet parmağı mı

Ben ağaçlara baktıkça büyüyorum.