Afrika Yanıyor Afrika Kanıyor

/… çocuk!

yeri göğü yırtan bu çığlık;

arap halklarının dirilişi

bin yıllık bir suskunun uykudan uyanışı…yeri göğü yırtan bu çığlık

hep bir ağızdan haykırıyor

ezan sesi çan sesi karışık

“haydi tut ellerimi insanlık…!

haydi tut ellerimi insanlık...!”…/

Orda mısın…?

arap dünyasında

kıyametler kopuyor çocuk!

kıyametler kopuyor…

meydanlara…

gürül gürül isyan akıyor çocuk!

isyan akıyor…

milyonlar ayakta

özgürlük ateşi her yanı yakıyor çocuk!

her yanı yakıyor…

Orda mısın…?

tunusta, mısırda,

fasta, libyada, ummanda, cezayirde, yemende,

iranda, ırakda, sudi arabistanda, ürdünde, suriyede, kuveytte, bahreynde yürekler

özgürlük için, eşitlik için, devrim için,

hak için, hukuk için, adalet için atıyor çocuk!

atıyor…

namlusu meçhul mermi sağanağı altında

özgürlük uğruna, demokrasi uğruna

fidan gibi genç kızlar…

esmer delikanlılar beşer-onar ölüyor çocuk!

beşer-onar ölüyor…

.

ve her ölüm…

yepyeni bir diriliş…yepyeni bir başlangıç oluyor çocuk!

başlangıç oluyor…

susuz çöllerin kum taneleri

yüzyıllardır tuttuğu suskunluk orucunu bozuyor

ve

efendi tiranların, sultanların gözlerine doluyor çocuk!

gözlerine doluyor…

Orda mısın…?

uyanış…

bendini yıkmış nehir gibi

yanardağdan fışkıran lav gibi

dikta rejimlerini bir bir yıkıyor çocuk!

bir bir yıkıyor…

.

dirense de bazı kaçıklar

dört bir yanda zulüm saltanatı çöküyor çocuk!

sömürü saltanatı çöküyor…

mısırda, tunusta

kurtuluş gününe kavuştu halk

despotizmden demokrasiye koşuyor çocuk!

demokrasiye koşuyor…

yıktı kul-köle efendilik düzenini

yönetmek için kendi kendini

meydanlarda zafer şarkıları…direniş şarkıları söyleyip coşuyor çocuk!

coşuyor…

Orda mısın…?

efendisi iki parmağını şıklatınca

kara postallar artık gıcırdamıyor

halkın üzerine bomba yağdıran uçaklar uçmuyor

eli kırbaçlı cellatlar çizmelerini çıkarmış

ölüm makinaları suskun…paletler dönmüyor

kendini Tanrı sanan diktatörlerin aklı bir türlü almıyor

ceset yüzü gibi yüzleri

balkonlarda bağırıp çağırıp…

tehditler savurup…kızdıkça kızıyor çocuk!

kızdıkça kızıyor…

.

ne uşakları yetiyor

ne de göğüslerine iliştirdikleri teneke madalyalar yetiyor…

kralları kraliçeleri kurtarmaya

soyunuyor yaralarından…soyunuyor acı yüklü geçmişinden

gül bahçesi oluyor ortadoğu ve afrika

arap halkları meydanlarda…tarih yazıyor çocuk!

tarih yazıyor…

Orda mısın…?

//…her yokuşun bir inişi var

hiçbir şey eskisi gibi olmayacak çocuk!

olmayacak…

dünya eski devr-i daim düzeniyle dönmeyecek çocuk!

dönmeyecek…

iyi günler göreceğiz…güzel günler göreceğiz

artık kötü günler geri gelmeyecek çocuk!

geri gelmeyecek…//

-güneş hep gülecek çocuk!

güneş hep gülecek…

zafer mazlum halklarındır

aydınlık karanlığı hep yenecek çocuk!

hep yenecek…-

…

..

.

Orda mısın…?

Şubat 2011

tahsin özmen