Adına Yaktığım Türküler

Ne söyler bu türküler

Ay karanlık gecelerde yüzen gemiler

Sevilip sevdikten sonra

İnsan böyle yalnız mı kalır

Bahtına hatırlamak mı düşer

Ne söyler bu türküler

Bomboş ovalardan geçen trenler

Bir kere Menemen'den

Kolları kelepçeli bir adamla

Bir cardarma oturdular yanıma

Manisa'da indiler

Küçüktün annem söyledi

"Atımın adı Dilber'dir"

"İskender Bey dayımdır"

Büyüdüm neden sonra anladım

Has bahçede kör sarmaşık

Karışık güller arasına

Ben şahin değilim

Yükseklerde uçamam tek başıma

Serçe kuşu değilim

İnemem nar dalından

Pınar başına

Pencerem denize karşıdır

Oturur düşünürüm bazı günler

Seni beni mahzun eden bu haller geçer

Gün gelir herkes gibi ben de ölürüm

Bu aşk yürekten yüreğe yeniler

Bir gün ağızdan ağıza dolaşır

Adına yaktığım türküler