Adım Sensiz Anılmasın

Vazgeç gelme bana

Bak yüreğim zehir zemberek

Devler savaşıyor içimde kükreyerek,

Yaklaşma buralara

Kurudu çöl oldu gözlerimde açan

Yediveren bahçeler

Tırmandığım tepelerden

Düşüverdim bir çırpıda

Yarım kalmış bu hikayenin

Uçurumlarına..

Çıkmak imkansız bunca derinlerden

Bırakmıyorki yakamı ölümün elleri,

Saatler ayrılığı vuruyor

Gitmeliyim artık

Geride karalanmış

Üç beş satır bırakarak

İçinde sessiz çaresiz

Derin bir sevdayı anlatan...

Biliyorum birgün unutulur nasılsa

Kimseler okumaz olur

Adım bile anılmaz belki zamanla

Boşver istemiyorum zaten

Adımın sensiz anılmasınıda

Yeryüzü çekilir ayaklarımın altından

Sonsuza gider orada beklerim seni

Sakın ağlama ardımdan

Gözyaşı yok bize

Bir nebze bile hüzün olmasın içinde..

Hadi söndür artık şu sigaranı

Çayından bir yudum al

Huzurla yaslan arkana

Gittiğimi belli etme bana

Bu son halin gözlerimde

Ve sus sakın birşey söyleme

Hiç konuşmadan gitmeliyim

Bir kelime bile söylesen

Benimle gel diyebilirim...