Adı Özlem Adı Hasret

Can nefesten

Bahar çiçekten

Ne kadar ayrı kalırsa

Ne kadar uzaksa

Gün olur, güneş batıdan doğarsa

O zaman tükenir

Yüreğimde sana olan özlem

İçimde bir yangın

Adı özlem, adı hasret, sana

Sönmedi, sönmüyor

Sönmeyecek

Diyorlar ki, unut, o gelmeyecek

Bilmiyorlar bu özlemi, bilmiyorlar

Dünya vazgeçerse dönmekten

Ben de vazgeçerim ancak

İşte o zaman, seni sevmekten

Geceyi sabaha bağlayan, dakikalar gibi

Nehirlerden denizlere dökülen, sular gibi

İşte bu kavuşmalar gibi, kalbimdeki duygular

Adı özlem, adı hasret, sana

Ana koynunda uyuyan, bebek gibi

Sımsıcak

Sadece sevgiden ibaret

Ve öylesine tertemiz

Bu duygularım sana

Bir bakışında kopan fırtınaları

Anlatamaz hiçbir eylem

Adı özlem, adı hasret, sana

Uğrunda can adanan değerler vardır

İşte onlar, insanı insan yapandır

Ben seni, yüreğimin onuruyla sevdim

Yüce dağların zirvesinde karlar gibi

Erimedi, eritmedim

Tüketmedim, yüreğimde özlemi

Yokluğunda bile bağlıyor

Sevdiriyor bana seni

Bunun adı özlem, bunun adı hasret

Sana…