Şiir

Adı Bendis

Ummanlar kadar acılar çekiyordu

Batık ruhların enkazları içerisinde

Bedeninin her bir uzvunda kırıklar

Dökülüp duruyordu canı lime lime

Toprağın ölüm kokusuna uzanıyor

Bahardan arta kalan perçemlerini

Zodyakın ateşlerine sunuyordu

Ve oğlak dönencesinde yangın

Hiç sönmüyordu...

Aşk sustu Pilumunusun kollarında

Şiir ağlıyordu daha hiç doğmadan

Ahu'dan çalıntı yeşil yosundu gözleri

Adı Bendis...adı ben...

Daha dün koparmışlardı sevdasından

Söküp almışlardı yağızı dünyasından

Hırçın bir Bahreyn de artık rehineydi

Irgat pazarında satılası bir rakkase

Sorguluyordu neden niçin hep ben

Ne çok ölümler yaşadım yetmedi mi ?

Unutma ki bu son ölümümdür

Sakın bir daha gelme Thanatos...

Gelme....

Atiye Danış

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı