Adama Bak

gülmüyor eğlenmiyor

sevmiyor sevilmiyor

aşk sözünden kaçıyor

bıraktığın adama bak

geceler saklıyor

gözleri ağlıyor

resminle yatıyor

unuttuğun adama bak

elinde şişesi

tükenmiş neşesi

terk etmiş birtanesi

sürünen adama bak

hayatı anlamsız

yarını yarınsız

vurmuş bir hayırsız

yaralı adama bak

üstü kir pas içinde

yaşıyor bir biçimde

kaldırım taşında

oturan " adama bak "

yazan - ismail civelek

develi köyü

pamukkale

denizli