Acıların Diyarıyım

Ardıma düşen kederdir, ben derinden yaralıyım

Dinmeyen gözyaşlarımdır acıların diyarıyım

Yüreğim yanan volkandır içim ateş, alev, hardır

Dumanlı dağlar yol verin başımı alıp gideyim

Gözlerimden akan yaştır beni bitiren hüzündür

Kavimdir, kardeştir, yardır eriyip giden özümdür

Özüm size kurban olsun oy şu bendeki hal nedir

Aşım bana zehir oldu, her anım bana ölümdür

Halım, ahvalim hoş değil ağır, ağır eriyorum

Çığlıklarım duyulmuyor içten içe boğuluyorum

Gurbet eller beni yedi siyah saçlarım ağardı

Ah kurban olduğum annem göç eyledim gidiyorum

Dönüşü olmayan yolda bu şiiri yazdım sizlere

Kaçıp gidiyorum gayri hep ağlıyorum hallerime

Anlayamadınız beni; gururunuza yenildim

Ömrüm size kurban olsun siz kavim, kardeşlerime

Mehmet Çobanoğlu

02.04.2012

İstanbul