Acılara Aktım

Yüreğime dert üstüne dert katım

Hep boynu bükük ardım sıra baktım

Bağrım acıdı gözlerim ağlıyor

Hep çağlayarak acılara aktım

İçime hep çile, keder bıraktım

Ab-ı revan oldum derelere aktım

Deli miyim, mecnun muyum bilemem

Ben kafama bacı, kardeşi taktım

Kahır dolu acılarla küllendim

Esen azgın yellerle sürüklendim

Alaz, alev oldum volkana döndüm

Ben yandıkça hep içten parelendim

Kıran kırana bir zulüm karşımda

Kahır dolu keder yanı başımda

Günden güne yürek acım artıyor

Zehir-ağı ekmeğimde, aşımda

Baharım çok uzaklarda gelmiyor

Kış, kar, kıyametle yaşam olmuyor

Hayli oldu Çobanoğlu gülmüyor

Gönül bağında dallar gül vermiyor

Mehmet Çobanoğlu

13.11.2014

İstanbul