Aciksecik Tülperde

Sayilmasin…

Sayilmazsa sayilmasin fincanin hatrina kahvelenen buram buram bug

Ben sevgiliye coktan saydim seni, git…

Kesilmis otlarin külünde tüten eski bir atesin b iraktigi korda közlenen

Halen sensin perncerenin arkasindaki büyük ev

Sayilmazsa sayilmasin gidip geldigimiz patikalarda izimizi kaybeden yagmur camur biseye

Birseyken birseye saydim coktan ben seni, git….

Kaleden baktikca burcularin baglar besleyen tülperde

Kaleden baktikca küceler kapilar bahar bahcelenen avlulu hayat

Kaleden baktikca kumrulasan güvercinler heeeeep

Süzüm süzgün senin dallarina ask konduran pencere

Kaleden baktikca sabahlar aksamlarin yolunu tutmus yakin zamanli bir masal

Hatirin var hatiranda kaleden baktikca sen git,

bana var….

Ve de ki kalbime, bilmem hayaldir bilmem düs…

Düstüm geldim bir cigligin izine, bura dediler ve ismimi aska saydilar de,

Senin saray köskün olacak olan kalbime, git var bana,

Gör bak nasil yazildigindan okunurmus seni sevdaliga saklayan giz

Var bak….! Nasil yakisirmis deli doluya, bahce bahara

Sen git….

Bakar bakistirir, bulur bulusturur,

Araya sora kalbimin gezilmedik yerini birakmadan varyok halimle

Sana yönelmis olan herbir delimi divanelerin divaninda sazli sözlü sen edip

Nasil olsa bilirim benden evvel gelen sevgililigini

Sen var git bana yeter,

Sonra ask bize yetisir……

Seyfi Karaca………..Ocak / 13