Şiir • Bilinmiyor
Açıkça
Yazar / Şair
Araf person
Öncü ve son kez. İki güvercin birbirini kovalıyor. Uzaklara uçarken güvercin, sözcükler canlanıp konuşuyor. Amaçsızca süregelen kötünün içinde hapsoldum. Sigaradan çıkan dumanın hiç saniyede anlatmak istediği hikayeyi anlamaya çalışıyorum. Gitmek istediğim yol adımlarımdan durgun. Bir dalga, gerçekleri yüzüme çarpacaksa bile koşuyorum yanlışa doğru. Duvarsız asfaltlar. Ki- bunları yalın olarak dile getirsem dahi anlaşılmazlığım bir yanardağa ulaşma seviyesi. Gecenin geç bir saatinde yıldız kayıyor. Buna tanık oluyorum.
"Öncü ve son kez. İki güvercin birbirini kovalıyor. Uzaklara uçarken güvercin, sözcükler canlanıp konuşuyor. Amaçsızca süregelen kötünün içinde hapsoldum. Sigaradan çıkan dumanın hiç saniyede anlatmak istediği hikayeyi anlamaya çalışıyorum. Gitmek istediğim yol adımlarımdan durgun. Bir dalga, gerçekleri yüzüme çarpacaksa bile koşuyorum yanlışa doğru. Duvarsız asfaltlar. Ki- bunları yalın olarak dile getirsem dahi anlaşılmazlığım bir yanardağa ulaşma seviyesi. Gecenin geç bir saatinde yıldız kayıyor. Buna tanık oluyorum."
Bir dalga, gerçekleri yüzüme çarpacaksa bile koşuyorum yanlışa doğru. ( çok güzel)<br />