Şiir • Bilinmiyor

Eylülün Rehaveti

Yazar / Şair

Ahmet Çelik
person

Sahte sürgün vererek yeşillenen dalımla

Dolaşır kuğu gibi sedası bol çalımla

Hayal kurar durmadan bu tükenmiş halımla

Setretti sıcağımı eylülün rehaveti.

Hangi yöne gidersem sana çıkar yollarım

Ayrılık korkusundan sancı tutar sollarım

Bir uzar bir kısalır yare açık kollarım

İttirdi kucağımı eylülün rehaveti.

Ürkek güneş gününde vakitsiz gül açarmış

Vuslatı yakın diye neyin varsa saçarmış

Gözleyip kızıl ufku hem doğar hem kaçarmış

Tüttürdü ocağımı eylülün rehaveti.

Ayların dönüşüne yılda bir tur diyorlar

Çıkamazsın zirveye çok yüksek sur diyorlar

Sevmeyi deniyorum sen şimdi dur diyorlar

Titretti bacağımı eylülün rehaveti.

"Sahte sürgün vererek yeşillenen dalımla"

Zahir gözle bakınca iri kocaman devsin

Deliği açılmamış su kenarında evsin

Âma olan dideler söyle nelerle sevsin

Güttürdü bucağımı eylülün rehaveti.

19.09.2011

Ahmet Çelik

Ceyhan

Saat:14.04

EVSİN : Avlanırken avcıların hayvanlardan gizlendiği yer

İTTİRMEK: İtmek işini başkasına yaptırmak 2- Hızla itmek

SETRETMEK: Bir şeyi örtmek gizlemek

REHAVET: Vücutta görülen gevşeklik, ağırlık, tembellik

GÜTMEK: Bir kimseyi bir topluluğu kendi düşünce ve amacı doğrultusunda yönetmek sevk ve idare etmek.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...