Yolumuz

Uzun bir yolculuktayız,

Büyük bir kervan içinde akıp gidiyoruz.Herşey

akıyor, çocukluğumuz, gençliğimiz, yaşlılığımız, dostlarımız, düşmanlarımız.................. İçinde yaşadığımız dünya, nehirler, dağlar, bulutlar, gezegenler, yıldızlar, galaksiler, bütün âlem............ Hiçbir şey durmuyor.................

Yönsüz yolculuk bir savrulmadır,bir kopuş. Bu sonsuz hareket içinde

sahih bir yön edinmek ve oraya yönelmek bu yüzden önemli. Müslümanın

yönü Kâbe'dir,yönelişi orayadır. Ve eğer güç yetirebilirse hayat yolculuğunda yolunu bir kez oraya düşürmelidir.

Aklımız ermeye başladığında farkettiğimiz ilk şeylerden biri sürekli

bir akış hali.Durduramadığımız,asla duruduramayacağımız bir yolculuk

devam edip gidiyor.her şey ayarlanmış,her varlık bir program dahilinde

akıyor,bir şeye,bir yere gidiyor. Ve bizler,bu yolculuk

esnasında kendimizdemiyiz yoksa şuursuzca bağzı

tutkularımızın,hırslarımızın,öfkelerimizin,nefretlerimizin vede

kinlerimizin esareti altındamıyız dönüp bir kendimize bakmalıyız.Bu

nedensizliklerin peşinde sürüklenirrken zaman çubuğunun birde sonuna

geldiğimzde eyvah demenin ne manası varki. Yolculuğumuz'da

birazda kendi bilincimizle avdet etmmiz

gerekmezmi?Yanlışlarımızı,hatalarımızı,kırgınlıklarımız,üzdüklerimizi,hırçınlıklarımızı

hülasa iyi ve hoş olmayan davranışlarımızı bir süzgeçten geçirerek

kendimizi yenilememiz gerekmezmi.Yolculuğumuzu ruhen gönül refah içinde

devam etememiz iyimi kötümüdür sizce. Dönüp bir an

geriye yaptıklarımız hoş olmayan herbir davranışımızdan pişman olmak ne

güzel.Ruh arınmışlığı yürek rahatlığı ne güzel.Yolculuk ozaman bizim

için korkutucu değil bilakis keyif verici olmazmı. Nasıl ki;bir

sayahate

giderken,biletimiz,kimliğimiz,paramız,eşyalarımız,yiyeceklerimiz,kılık

kıyafetlerimiz, konaklayacağımız yer,gideceğimiz yere fertlerine

hazırladığımız ikramlarımız,hediyelerimiz tamammı diye kontrol

ediyoruz.Bu gibi şeyleri titizlikle düşünüp yoruluyoruz beyin

yorgunluğunu yaşaıyoruz.Tamam ise içimiz rahat bir şekilde yolculuğa

çıkıyoruz. Neden ebedi bir yolculuk'da olduğumuzu,bu

kervana dahilliğimizi nasıl unutuyoruz o sona yaklaştığımızı hangi akla

hizmetle aklımıza dahi getirmiyoruz.Ve o yolculukta tüm canlıların var

oluşu mevcutluğunu

unutuyoruz.Sevaplarımızla,günahlarımızla,kusurlarımızla,iyiliklerimizle,zarar

ve ziyanlarımızla yükümüzü taşıyabileceğimizi tasavvur edemeden

yükleniyoruz katbi kat.RABBİM TÜM YOLCULUĞA DAHİL OLANLARA YARDIM ETSİN.KEYİFLİ YOLCULAKLAR OLSUN CÜMLEMİZE.13.03.2011unutulan şair

Nesibe Buyrukçu