Ben Cenneti Neyleyim...

Cenneti alanın benim için kurulduğunu söylüyorlar

Cehennemden bir daha asla çıkamayacağımı

Bu cazgır alevlerin peşimi hiç bırakmayacağını

Ve cenneti uzaktan bile göremeyeceğimi bilmiyorlar.

Cennetin benim için kurulduğunu söylüyorlar

Tonlarca yükü hangi küfelerle taşıdığımı sorguluyorlar

Ahtapotların kırkayakların kevgir pençeleri altında

Paramparça bin bir lime olman gerekmez miydi...

Sen Nagua hala yek parça yaşıyorsun diyorlar.

Cennetin benim için kurulduğunu söylüyorlar

Uzuvlarım top yekün kırık dökük beni anlamıyorlar

Baki kalan şu urbalı, şu zahiri görüntüme aldanıp da

Köz olmuş bedenimin dünyevi mekanda yaşadığını sanıyorlar

Diyorlar ki..

İçinden şerbi ırmaklar akan,irem bağlarını sana müjdeledi Rıdvan

Vakti saati gelince İda’nın rakkaseleri önünde diz çökecekler

O beyazlar giyinmiş leylin lekesiz kelebekleri gibi kutsanacaksın

Sonra seni omuzlarında Şah Cihan’ın/Taç Mahal’ine götürecekler

Diyorlar amma...

Onlar her nedense çoktan göçüp gittiğimi anlamıyorlar

Sorma yek değil ki binlerce ilmekten söküntü şu bedenim

Bütün küf yemiş ağaçlarda boynu bükük hücrevi dallarda

Çürümüş çınar köklerinde ve toprağa küsmüş çiçeklerde

Karbon mavisi acılarımla/sırtımdan vurgun yemiş biriyim

Öyle ki...

Okyanus muammasında aysberglere yutulmuş ruhumla

Tecritte müebbet can yarısı çoktan tükenmiş bir ben

Hummalar dökülüp duruyor başıma bu firari göklerden

Haydi ne duruyorsunuz şimdi söyleyin…

Bunca çilenin mekancısı olduktan sonra cenneti neyleyim ?

Yooo….Cenenet-i ala sizin olsun ama beni eylemeyin.

.