Anlayabilmek Anlatabilmek

(Müjdat (Eraslan) Hoca'ya...)

Keşke demek için bile çok geç bu gece

Pişman olup geri dönebilmek yok sadece

Yüzündeki yollar belli eder kederini

Sadece yüzündekileri.

Bilemez kimse içindekileri, çektiklerini

Bir başka bakarsın yere gökyüzüne

Bir taş basarsın bağrına

Anlayabilmek anlatabilmek…

Gözlerin açılır bir anda

Kuş gibi hafiflersin

Uçarsın gökyüzüne

Bıkarsın keşkeleri bir kenara

Bir daha kullanmamak üzere

Bir süs olarak görürsün onları sadece

Keşkelere yer vermeden yeni bir denize yelken açmak için…

Çünkü ne olursa olsun güzeldir yaşanmışlıklar yaşanacaklar

Dalından bir meyve koparıp yemenin tadına varırsın

Bir o yana bir bu yana sallanan ağaçlardan korkarsın

Ama diner rüzgar elbet

Ve anlarsın ki sonunda

Ağacın dirençli olmasını sağlayan insandır aslında

Tek sorun şu şimdi; daha fazla şey anlayabilmek anlatabilmek.

(Yeşim Kaynak'tan....)